Alle mensen die op reis gaan om foto's te schieten, mooie gebouwen te bekijken en zogenaamde beroemde "must see" locaties te bezichtigen hebben het echt niet begrepen. Golden Gate bridge, Central park, downtown Seattle, historic Montreal, Whistler snow resort, really? laten we de feiten op een rij zetten, brug? John Frostbrug in Arnhem, faciliteert een prachtverbinding tussen Arnhem-zuid en Arnhem centrum, minstens zo imponerend als de Golden Gate. Park? Bij ons in Zaender in de achtertuin, het rosorum. Wij hebben ook bomen, vijvers en vogels en gras, net zoals Central park NY, als je 1 park hebt gezien heb je ze allemaal gezien. Stad? take your pick: Doetinchem, Arnhem, Utrecht, Amsterdam. Concurreren stuk voor stuk met iedere random stad in de US(*), daarnaast zijn onze centra compacter en logistiek beter ontworpen. Als je 500 dollar voor een vliegticket uitgeeft en vervolgens je hele vakantie besteedt aan "culturele" uitstapjes om zo snel mogelijk je flashcard vol te schieten met saaie foto's, sorry, dan heb je het niet begrepen. Whistler dan, berg met sneeuw? Nadat ons aangeraden werd naar Whistler te rijden omdat het zo'n mooi dorpje moest zijn werd ons meteen duidelijk waarom. Gezellige nagemaakte zwitserse chaletjes, franse appartementjes, en oostenrijkse restaurantjes, dat is inderdaad leuk, ware het niet dat we dat allemaal beter, mooier, en GROTER hebben in jawel, onze eigen Alpen. Daarom hebben we ons vanaf vorige week niet meer door mensen laten overhalen om bepaalde dingen te gaan bezichtigen, want om eerlijk te zijn, de dingen die iedereen altijd denkt te moeten doen als ze een ander land gaan bekijken zijn gewoon saai. Dit betekent dus dat de eerstvolgende keer dat iemand mij foto's wil laten zien van een mooie kerk in Turkmenistan, het vrijheidsbeeld in NY, of het uitzicht vanaf een of andere berg in Chili, mijn antwoord zal zijn: nee dank je, bij google pictures werken mensen die dat soort dingen veel mooier op de foto kunnen zetten. Deze kleine frustraties willen desondanks niet zeggen dat we iedere dag in het hotel doorbrengen met een goed boek en een flesje wijn. In tegendeel, we gaan de hort op om dingen te doen die daadwerkelijk de moeite waard zijn,voetballen met locals, koreaanse meisjes versieren in Koreatown New York, een rondje golf in Barrie, Canada, verse visjes vangen als avondeten in the Great Lake, en daarnaast zoals de meeste mensen wel weten: lekker naar de kroeg, waar het leven er pas echt toe doet. Zo zijn we op dit moment in Manhattan, New York voor aanvang van onze zondagavond-kroegentocht. Daarna begint dinsdag het zware leven. Het is de vraag of de donkere landen als Peru en Argentinie van ons gaan houden. Op de planning tot nu toe staat namelijk: slapen in een hutje bij peruvianen, een vrucht in het oerwoud opeten waarvan ik niet weet wat het is, een slangenbezwering bijwonen, en op zoek gaan naar overgebleven dinosaurussen in de geheime hooggebergten in Peru. Als dit mijn laatste bericht is dan weten de mensen thuis wel op welke van mijn spullen ze recht hebben. Voor nu slaap lekker, en als er nog een volgend berichtje komt dan sta ik daarbij op de foto met een dinosaurus! Oh en daarin vertel ik ook over de vlucht naar new york die we gemist hebben omdat we dachten dat we 360 km wel konden rijden in anderhalf uur, maar dat is voor later :)
Oh en de foto's zet ik op hyves: www.mmbrouwer.hyves.nl
xx Maarten ;)
*= exclusief Las Vegas
zondag 5 juli 2009
woensdag 3 juni 2009
Leaving las Vegas
Met de komst van Tim en Gijs naar Vegas vorige week heb ik nog nooit zo snel zoveel geld zien verdwijnen. Zodra de jongens het vliegtuig uit stapten begon het highroller leven pas echt, en dat is te voelen, nog steeds. Biertje: 9 dollar, shotje: 10 dollar, mixdrankje: 15 dollar, 1 dag eten: 80 dollar, 1 week hotel: 1600 dollar. Van de dik 4000 dollar in honderd dollar biljetjes die van de pokertafel de portemonnee in zijn gegaan is niks meer over.
Nu zijn dit soort uitgaven in Las Vegas de normaalste zaak van de wereld, maar als we dit vergelijken met het leven in Nederland komen de traantjes toch snel nadat we ons beseffen dat er ruim 3000 dollar pp in 2 weken is uitgegeven aan.........niks. Daarnaast zijn we tot het besef gekomen dat het clubleven hier niet helemaal ons ding is. We zijn van huis uit gewend dat er weinig onderscheid te maken is tussen het volk in een kroeg, bar of club, maar in Vegas is niets minder waar. In de club is het zien en gezien worden, en dat geldt voor iedereen.
De gemiddelde man is een gespierde halve holbewoner met een iq van 86 die als enig doel heeft een vrouw op te pikken en mee naar huis te nemen die avond. De gemiddelde vrouw ziet eruit alsof ze minstens 3 uur voor de spiegel heeft gestaan, draagt een cocktailjurk (nog geen enkele spijkerbroek gezien in een club) en doet alles voor een gratis cocktailtje of plekje in een VIP ruimte, ALLES. Gezien het feit dat iedere club voor minstens de helft uit VIP ruimtes bestaat resulteert dit in het feit dat alle aantrekkelijke vrouwen na hun lichaam (vrijwillig) aangeboden te hebben, in die VIP ruimte staan. Daarnaast zijn er nog wat verdwaalde schaapjes over die op de dansvloer een gokje gaan wagen, en oh oh oh dat zullen ze weten. Nadat ze hun eerste voorzichtige danspasjes gemaakt hebben lijkt het alsof er een soort EMP schokgolf door de zaal dendert die het complete oerwoud aan holbewoners wakker schudt. Omstebeurt komen ze erop af, het slachtoffer berijden, vastgrijpen, kwijlen, achtervolgen, en als niets werkt, hop naar de volgende! De hele avond door, schaamteloos, zonder ook maar 1 woord te wisselen. Ik heb niet vaak medelijden met mooie dames in de club, maar nadat vorige week een lief onschuldig blond meisje gesandwitched werd door 2 enorme bosnegers moet ik dat echt terugnemen. Dit en meer heeft ervoor gezorgd dat we vrij plotseling hebben besloten Vegas te verlaten. Zo gezegd zo gedaan.
De paar dagen na het vertrek van Tim en Gijs hebben we in een goedkoop hotel doorgebracht, en hebben we een auto gehuurd om vervolgens richting het noorden te rijden, eerste stop: Salt Lake City! Nu had ik totaal geen idee wat te verwachten van Salt Lake, en dat is maar goed ook. Hoewel in tegenstelling tot Vegas dit stadje veel meer vriendelijkheid uitstraalt, en er daadwerkelijk weer bomen en plantjes groeien, is er weinig tot niks te doen. Zonder teveel woorden aan Salt Lake vuil te maken kan ik het voor de meeste jongens onder ons wel in 1 zin duidelijk maken: terwijl de meeste discotheken en pubs doorgaan tot een uur of 3, sluit de bar overal en altijd om 1 uur. Dit betekent geen drank meer na 1 uur, nergens! (met dank aan Utah State laws). Teleurgesteld, verslagen, boos, maar vooral verdrietig hebben we dus afgelopen zaterdag de club om 01.15 moeten verlaten (zijn we toch te vroeg weg gegaan uit Vegas?) Met nog een extra dag (pauper)hotel, was de eerstvolgende google zoekterm: “sightseeing in salt lake city”. Daaruit bleek dat salt lake city niet voor niets zo heet, en dat het naast “the great salt lake” gebouwd is. Met een klein schuldgevoel na in ruim een maand niks anders gedaan te hebben dan zonnen, drinken en pokeren hebben we van de zondag een doe-dag gemaakt, zwemmen in the great salt lake, wilde hertjes bekijken, een bergwandeling maken, prachtig.
De paar dagen na het vertrek van Tim en Gijs hebben we in een goedkoop hotel doorgebracht, en hebben we een auto gehuurd om vervolgens richting het noorden te rijden, eerste stop: Salt Lake City! Nu had ik totaal geen idee wat te verwachten van Salt Lake, en dat is maar goed ook. Hoewel in tegenstelling tot Vegas dit stadje veel meer vriendelijkheid uitstraalt, en er daadwerkelijk weer bomen en plantjes groeien, is er weinig tot niks te doen. Zonder teveel woorden aan Salt Lake vuil te maken kan ik het voor de meeste jongens onder ons wel in 1 zin duidelijk maken: terwijl de meeste discotheken en pubs doorgaan tot een uur of 3, sluit de bar overal en altijd om 1 uur. Dit betekent geen drank meer na 1 uur, nergens! (met dank aan Utah State laws). Teleurgesteld, verslagen, boos, maar vooral verdrietig hebben we dus afgelopen zaterdag de club om 01.15 moeten verlaten (zijn we toch te vroeg weg gegaan uit Vegas?) Met nog een extra dag (pauper)hotel, was de eerstvolgende google zoekterm: “sightseeing in salt lake city”. Daaruit bleek dat salt lake city niet voor niets zo heet, en dat het naast “the great salt lake” gebouwd is. Met een klein schuldgevoel na in ruim een maand niks anders gedaan te hebben dan zonnen, drinken en pokeren hebben we van de zondag een doe-dag gemaakt, zwemmen in the great salt lake, wilde hertjes bekijken, een bergwandeling maken, prachtig.
Met de volgende 2 stops in het achterhoofd (Seattle en Vancouver), en de wetenschap dat we nog ruim 3 weken hebben om deze 2 steden aan te doen, zijn we de landkaart eens gaan bekijken naar verdere mogelijkheden. Om een lang verhaal kort te maken zijn we zo afgelopen maandag heel snel tot de conclusie gekomen dat er behalve vancouver en seattle aan de noordwest kant van de VS niks anders de moeite waard is. Dit, en het toeval dat Las Vegas nog steeds de meest dichtbijzijnde stad is die de moeite waard is (5 uurtjes rijden), heeft ervoor gezorgd dat, jawel, we als een speer zijn terug gereden naar Vegas voor een lange week welverdiende vakantie. 
Dus hier zit ik, in de hotelkamer op woensdagochtend op het punt om een paar uurtjes aan het zwembad te gaan liggen. Overhaast vertrekken uit Las Vegas, grootste fout tot nu toe.
xx
xx
p.s ik zit hier achter ongelofelijk traag internet dus het overgrote deel van de foto's komt nog!
woensdag 13 mei 2009
Welcome to fabulous Las Vegas!
Ola!
Na een aantal verzoeken en berichten wat betreft onze huidige status in Las Vegas voel ik me vandaag min of meer geroepen om een blog leven in te blazen. Min of meer geroepen omdat er om eerlijk te zijn nog weinig gebeurd is.
Het is vandaag pas de dertiende dag. iedere keer als mensen vragen hoe lang we in Vegas zijn is de verbazing groot. 6 weken? Hoe betalen jullie dat? Hebben jullie een apartementje gehuurd? Maar mijn favoriete vraag (door zeker 4 verschillende Amerikanen gesteld): "hebben jullie dan een een groot pakket geld meegenomen? dat mag toch niet zomaar zonder het aan te geven?" Het internationale banken netwerk is iets wat ze totaal vreemd is, en dat wij hier net zoals zij geld kunnen pinnen kunnen ze totaal niet begrijpen, god bless America!
Daarentegen zijn er een aantal dingen waar wij als Europeanen nog wat van kunnen leren. In 13 dagen hebben we in zeker 7 verschillende restaurants gegeten, en zonder uitzondering is de service overal subliem. Mensen verdienen het minimum, werken voor hun fooi, en dat is te merken. "goedenavond ik ben Paul en ik ben jullie ober vanavond", "als er iets niet naar wens is, laat me dat dan meteen weten", "hoe is jullie verblijf in Vegas?", "goh, jullie komen uit Nederland? Ik ben ook deels Nederlands, de broer van mijn opa (of welk ver familielid dan ook) is geboren in Amsterdam!".
Of ze het menen of niet interesseert me geen zak, je voelt je welkom, het eet prettig, en inderdaad, het komt de fooi ten goede.
Behalve in elite restaurantjes eten bestaan de dagen hier voornamelijk uit poker, zonnen/zwemmen, en jawel, sporten! Poker wordt hier door allerlei mensen gespeeld, de universitaire student, huismoeder, bejaarde gepensioneerde, en dronken toerist (mijn favoriet)met knipperende lichtjes om zijn nek en een cocktail zo groot als een honkbalknuppel. Over het algemeen is het niveau vrij laag, en dat is tot nu toe te merken in de portemonnee. Aan de pokertafel is niks mooier dan een stoere kerel uit Houston, Texas die denkt dat hoe groter hij schreeuwt en bluft, hoe banger we worden. Zodoende is 1 keer pinnen is tot nu toe genoeg, en de stapel hundred dollar bills in de knip blijft groeien!
Wat betreft het zonnen en zwemmen, het is een soort sport in Vegas om een zo dik mogelijk zwembad bij het hotel te bouwen, als visitekaartje. Het is dus de standaard om een centerparks-size zwembad in het hotel te hebben, met als het even kan een arsenaal aan tropische vissen, haaien, cocktailbarretjes, en blackjack en caribbean poker tafels in het water, het moet natuurlijk wel overal mogelijk zijn geld te verliezen. Van deze faciliteiten maken we dagelijks een uurtje gebruik, langer dan dat zou snel resulteren in een bezoekje aan het ziekenhuis met 2e graads brandwonden (40 graden met volle zon, iedere dag!).
Onze derde activiteit, sporten! Zoals sommigen misschien al weten wil jasper binnen een half jaar een kerel zo groot als de incredible hulk worden, dus 3 keer per week is de fitnessroom van ons. Daarnaast is buiten sporten niet echt een optie in de hitte hier, en zonder voetbal, tennis en hardlopen is het verstandig de fitnesszaal regelmatig te bezoeken om alle lekkere biertjes, hamburgers en snackjes te verbranden.
Totde volgende aflevering! Waarin het nachtleven van Vegas wat meer aandacht zal krijgen, geillustreerd met foto's uiteraard :)
Groeten,
Jasper & Maarten
Na een aantal verzoeken en berichten wat betreft onze huidige status in Las Vegas voel ik me vandaag min of meer geroepen om een blog leven in te blazen. Min of meer geroepen omdat er om eerlijk te zijn nog weinig gebeurd is.
Het is vandaag pas de dertiende dag. iedere keer als mensen vragen hoe lang we in Vegas zijn is de verbazing groot. 6 weken? Hoe betalen jullie dat? Hebben jullie een apartementje gehuurd? Maar mijn favoriete vraag (door zeker 4 verschillende Amerikanen gesteld): "hebben jullie dan een een groot pakket geld meegenomen? dat mag toch niet zomaar zonder het aan te geven?" Het internationale banken netwerk is iets wat ze totaal vreemd is, en dat wij hier net zoals zij geld kunnen pinnen kunnen ze totaal niet begrijpen, god bless America!
Daarentegen zijn er een aantal dingen waar wij als Europeanen nog wat van kunnen leren. In 13 dagen hebben we in zeker 7 verschillende restaurants gegeten, en zonder uitzondering is de service overal subliem. Mensen verdienen het minimum, werken voor hun fooi, en dat is te merken. "goedenavond ik ben Paul en ik ben jullie ober vanavond", "als er iets niet naar wens is, laat me dat dan meteen weten", "hoe is jullie verblijf in Vegas?", "goh, jullie komen uit Nederland? Ik ben ook deels Nederlands, de broer van mijn opa (of welk ver familielid dan ook) is geboren in Amsterdam!".
Of ze het menen of niet interesseert me geen zak, je voelt je welkom, het eet prettig, en inderdaad, het komt de fooi ten goede.
Behalve in elite restaurantjes eten bestaan de dagen hier voornamelijk uit poker, zonnen/zwemmen, en jawel, sporten! Poker wordt hier door allerlei mensen gespeeld, de universitaire student, huismoeder, bejaarde gepensioneerde, en dronken toerist (mijn favoriet)met knipperende lichtjes om zijn nek en een cocktail zo groot als een honkbalknuppel. Over het algemeen is het niveau vrij laag, en dat is tot nu toe te merken in de portemonnee. Aan de pokertafel is niks mooier dan een stoere kerel uit Houston, Texas die denkt dat hoe groter hij schreeuwt en bluft, hoe banger we worden. Zodoende is 1 keer pinnen is tot nu toe genoeg, en de stapel hundred dollar bills in de knip blijft groeien!
Wat betreft het zonnen en zwemmen, het is een soort sport in Vegas om een zo dik mogelijk zwembad bij het hotel te bouwen, als visitekaartje. Het is dus de standaard om een centerparks-size zwembad in het hotel te hebben, met als het even kan een arsenaal aan tropische vissen, haaien, cocktailbarretjes, en blackjack en caribbean poker tafels in het water, het moet natuurlijk wel overal mogelijk zijn geld te verliezen. Van deze faciliteiten maken we dagelijks een uurtje gebruik, langer dan dat zou snel resulteren in een bezoekje aan het ziekenhuis met 2e graads brandwonden (40 graden met volle zon, iedere dag!).
Onze derde activiteit, sporten! Zoals sommigen misschien al weten wil jasper binnen een half jaar een kerel zo groot als de incredible hulk worden, dus 3 keer per week is de fitnessroom van ons. Daarnaast is buiten sporten niet echt een optie in de hitte hier, en zonder voetbal, tennis en hardlopen is het verstandig de fitnesszaal regelmatig te bezoeken om alle lekkere biertjes, hamburgers en snackjes te verbranden.
Totde volgende aflevering! Waarin het nachtleven van Vegas wat meer aandacht zal krijgen, geillustreerd met foto's uiteraard :)
Groeten,
Jasper & Maarten
Abonneren op:
Posts (Atom)
