Met de komst van Tim en Gijs naar Vegas vorige week heb ik nog nooit zo snel zoveel geld zien verdwijnen. Zodra de jongens het vliegtuig uit stapten begon het highroller leven pas echt, en dat is te voelen, nog steeds. Biertje: 9 dollar, shotje: 10 dollar, mixdrankje: 15 dollar, 1 dag eten: 80 dollar, 1 week hotel: 1600 dollar. Van de dik 4000 dollar in honderd dollar biljetjes die van de pokertafel de portemonnee in zijn gegaan is niks meer over.
Nu zijn dit soort uitgaven in Las Vegas de normaalste zaak van de wereld, maar als we dit vergelijken met het leven in Nederland komen de traantjes toch snel nadat we ons beseffen dat er ruim 3000 dollar pp in 2 weken is uitgegeven aan.........niks. Daarnaast zijn we tot het besef gekomen dat het clubleven hier niet helemaal ons ding is. We zijn van huis uit gewend dat er weinig onderscheid te maken is tussen het volk in een kroeg, bar of club, maar in Vegas is niets minder waar. In de club is het zien en gezien worden, en dat geldt voor iedereen.
De gemiddelde man is een gespierde halve holbewoner met een iq van 86 die als enig doel heeft een vrouw op te pikken en mee naar huis te nemen die avond. De gemiddelde vrouw ziet eruit alsof ze minstens 3 uur voor de spiegel heeft gestaan, draagt een cocktailjurk (nog geen enkele spijkerbroek gezien in een club) en doet alles voor een gratis cocktailtje of plekje in een VIP ruimte, ALLES. Gezien het feit dat iedere club voor minstens de helft uit VIP ruimtes bestaat resulteert dit in het feit dat alle aantrekkelijke vrouwen na hun lichaam (vrijwillig) aangeboden te hebben, in die VIP ruimte staan. Daarnaast zijn er nog wat verdwaalde schaapjes over die op de dansvloer een gokje gaan wagen, en oh oh oh dat zullen ze weten. Nadat ze hun eerste voorzichtige danspasjes gemaakt hebben lijkt het alsof er een soort EMP schokgolf door de zaal dendert die het complete oerwoud aan holbewoners wakker schudt. Omstebeurt komen ze erop af, het slachtoffer berijden, vastgrijpen, kwijlen, achtervolgen, en als niets werkt, hop naar de volgende! De hele avond door, schaamteloos, zonder ook maar 1 woord te wisselen. Ik heb niet vaak medelijden met mooie dames in de club, maar nadat vorige week een lief onschuldig blond meisje gesandwitched werd door 2 enorme bosnegers moet ik dat echt terugnemen. Dit en meer heeft ervoor gezorgd dat we vrij plotseling hebben besloten Vegas te verlaten. Zo gezegd zo gedaan.
De paar dagen na het vertrek van Tim en Gijs hebben we in een goedkoop hotel doorgebracht, en hebben we een auto gehuurd om vervolgens richting het noorden te rijden, eerste stop: Salt Lake City! Nu had ik totaal geen idee wat te verwachten van Salt Lake, en dat is maar goed ook. Hoewel in tegenstelling tot Vegas dit stadje veel meer vriendelijkheid uitstraalt, en er daadwerkelijk weer bomen en plantjes groeien, is er weinig tot niks te doen. Zonder teveel woorden aan Salt Lake vuil te maken kan ik het voor de meeste jongens onder ons wel in 1 zin duidelijk maken: terwijl de meeste discotheken en pubs doorgaan tot een uur of 3, sluit de bar overal en altijd om 1 uur. Dit betekent geen drank meer na 1 uur, nergens! (met dank aan Utah State laws). Teleurgesteld, verslagen, boos, maar vooral verdrietig hebben we dus afgelopen zaterdag de club om 01.15 moeten verlaten (zijn we toch te vroeg weg gegaan uit Vegas?) Met nog een extra dag (pauper)hotel, was de eerstvolgende google zoekterm: “sightseeing in salt lake city”. Daaruit bleek dat salt lake city niet voor niets zo heet, en dat het naast “the great salt lake” gebouwd is. Met een klein schuldgevoel na in ruim een maand niks anders gedaan te hebben dan zonnen, drinken en pokeren hebben we van de zondag een doe-dag gemaakt, zwemmen in the great salt lake, wilde hertjes bekijken, een bergwandeling maken, prachtig.
De paar dagen na het vertrek van Tim en Gijs hebben we in een goedkoop hotel doorgebracht, en hebben we een auto gehuurd om vervolgens richting het noorden te rijden, eerste stop: Salt Lake City! Nu had ik totaal geen idee wat te verwachten van Salt Lake, en dat is maar goed ook. Hoewel in tegenstelling tot Vegas dit stadje veel meer vriendelijkheid uitstraalt, en er daadwerkelijk weer bomen en plantjes groeien, is er weinig tot niks te doen. Zonder teveel woorden aan Salt Lake vuil te maken kan ik het voor de meeste jongens onder ons wel in 1 zin duidelijk maken: terwijl de meeste discotheken en pubs doorgaan tot een uur of 3, sluit de bar overal en altijd om 1 uur. Dit betekent geen drank meer na 1 uur, nergens! (met dank aan Utah State laws). Teleurgesteld, verslagen, boos, maar vooral verdrietig hebben we dus afgelopen zaterdag de club om 01.15 moeten verlaten (zijn we toch te vroeg weg gegaan uit Vegas?) Met nog een extra dag (pauper)hotel, was de eerstvolgende google zoekterm: “sightseeing in salt lake city”. Daaruit bleek dat salt lake city niet voor niets zo heet, en dat het naast “the great salt lake” gebouwd is. Met een klein schuldgevoel na in ruim een maand niks anders gedaan te hebben dan zonnen, drinken en pokeren hebben we van de zondag een doe-dag gemaakt, zwemmen in the great salt lake, wilde hertjes bekijken, een bergwandeling maken, prachtig.
Met de volgende 2 stops in het achterhoofd (Seattle en Vancouver), en de wetenschap dat we nog ruim 3 weken hebben om deze 2 steden aan te doen, zijn we de landkaart eens gaan bekijken naar verdere mogelijkheden. Om een lang verhaal kort te maken zijn we zo afgelopen maandag heel snel tot de conclusie gekomen dat er behalve vancouver en seattle aan de noordwest kant van de VS niks anders de moeite waard is. Dit, en het toeval dat Las Vegas nog steeds de meest dichtbijzijnde stad is die de moeite waard is (5 uurtjes rijden), heeft ervoor gezorgd dat, jawel, we als een speer zijn terug gereden naar Vegas voor een lange week welverdiende vakantie. 
Dus hier zit ik, in de hotelkamer op woensdagochtend op het punt om een paar uurtjes aan het zwembad te gaan liggen. Overhaast vertrekken uit Las Vegas, grootste fout tot nu toe.
xx
xx
p.s ik zit hier achter ongelofelijk traag internet dus het overgrote deel van de foto's komt nog!
